Μουσικό Σχολείο Λάρισας: Πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό της ΕΡΤ

Το Μουσικό Σχολείο Λάρισας απέσπασε το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης με το εκπαιδευτικό βίντεο "Πάμε μια βόλτα στο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας;". Πρόκειται κατ' ουσίαν για μία ταινία μικρού μήκους, στην οποία τα παιδιά αναλαμβάνουν τον ρόλο ξεναγού και μας προσκαλούν σε μία περιήγηση, εν είδει πρωινής ανοιξιάτικης βόλτας, στο Α΄ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας. 

Οδυσσέας Ελύτης: Τιμής ένεκεν...

Σαν σήμερα, στις 18 Μαρτίου 1996, αφήνει την τελευταία του πνοή ο Οδυσσέας Ελύτης, ο ποιητής που απογείωσε την τέχνη της υπερρεαλιστικής γραφής, μετουσιώνοντας την ομορφιά της ελληνικής φύσης σε στίχους μεθυστικούς, που εξακολουθούν να δονούν κάθε καρδιά ευαίσθητη και ρομαντική. Αλλά και ο ποιητής του "Αξιον Εστί", που ύμνησε το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής και της ελληνικής γλώσσας, χαρίζοντάς μας το δεύτερο κατά σειρά Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979. Αποτίοντας, λοιπόν, φόρο τιμής στον άοκνο αυτό εργάτη της ποιητικής-και όχι μόνο-τέχνης, αναδημοσιεύω μία παλαιότερη συνέντευξή του στο Ρένο Αποστολίδη, δημοσιευμένη το 1958, στην οποία εντυπωσιάζει η διαυγής και διεισδυτική ματιά του Ελύτη, αλλά και ο διαχρονικός χαρακτήρας των λεγομένων του. 

Μερικές πτυχές της νεοελληνικής κακομοιριάς

Περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο, σκόνταψα πάνω σε ένα άρθρο του Μιχάλη Σακελλαρίου, δημοσιευμένο στο περιοδικό Αντίφωνο, το οποίο μου κίνησε την προσοχή. Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση ενός φαινομένου που τείνει να προσλάβει επιδημικό χαρακτήρα, σε σημείο μάλιστα να θεωρείται σύμφυτο της φυλής μας, την περίφημη "νεοελληνική κακομοιριά". Είναι αυτή η μεμψιμοιρία του Νεοέλληνα, η τάση του να αποδίδει όλες τις κακοδαιμονίες στην ελαττωματική του φύση και να αποποιείται των ευθυνών του. Επίκαιρο όσο ποτέ!!! 

Η αγάπη, η ιερή δύναμη του δασκάλου.

Άννα Δ. Παππά, δασκάλα-συγγραφέας

 
Ο δάσκαλος δεν είναι ένα τυποποιημένο προϊόν με  αυστηρά ποιοτικά χαρακτηριστικά και με εμπορικές προδιαγραφές. Ευτυχώς, γιατί θα ήταν αποκρουστικός στα μάτια των μαθητών του.

Ούτε το προϊόν παραγωγής του δασκάλου είναι τυποποιημένο. Το προϊόν παραγωγής του   είναι ο ολοκληρωμένος άνθρωπος, ο πολίτης, ο δημιουργικός, ο κοινωνικός, ο αυθεντικός, ο ελεύθερος νους. Είναι  ο νέος, ο προετοιμασμένος για τη ζωή.